اقتصادی

گندم‌ کار، زیر سایه وعده‌های ناتمام

وعده‌ها زمانی ارزش دارند که در موعد مقرر به عمل تبدیل شوند، گندم‌کاران ماه‌ها با رنج گرمای طاقت‌فرسا، کم‌آبی و هزینه‌های سنگین تولید، محصول خود را برای تأمین امنیت غذایی کشور تحویل داده‌اند؛ اما امروز، چشم‌انتظار مطالباتی هستند که قرار بود به‌صورت هفتگی پرداخت شود.

وقتی کشاورز برای دریافت حق قانونی خود هفته‌ها در انتظار می‌ماند، اما در مقابل، بانک‌ها برای کوچک‌ترین تأخیر در پرداخت اقساط، بی‌وقفه با او، خانواده و ضامنانش تماس می‌گیرند، این پرسش جدی مطرح می‌شود که چرا عدالت در اجرای تعهدات یک‌سویه است؟

حمایت از تولید تنها در شعار معنا پیدا نمی‌کند؛ کشاورزی که محصول خود را به دولت سپرده، انتظار دارد دولت نیز به وعده‌های خود پایبند باشد.

تأخیر در پرداخت مطالبات، نه‌تنها فشار معیشتی بر گندم‌کاران را افزایش می‌دهد، بلکه انگیزه تولید، اعتماد کشاورزان و امنیت غذایی کشور را نیز تحت تأثیر قرار می‌دهد.

اکنون زمان آن است که مسئولان، به‌ جای تکرار وعده‌ها، با پرداخت فوری مطالبات گندم‌کاران، قدردان زحمات کسانی باشند که نان مردم را با رنج و تلاش خود تأمین کرده‌اند.