نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
مرا به خاطر بسپار
یادداشت نـاصر چـنانی مدیر مسئول نشریه استانی صدای شوش
فصل پاییز از راه رسید و دشتهای خوزستان، این قلب تپنده کشاورزی ایران، برای کشت محصول استراتژیک گندم آماده میشود. کشاورزان در شهرستانهای شوش و کرخه، با دستان پرتلاش خود، بذر امید را در خاک حاصلخیز میکارند. این محصول نه تنها نان سفره ملت است، بلکه پایه امنیت غذایی کشور را استوار میسازد. با این حال، عملیات کاشت هنوز آغاز نشده و کشاورزان در انتظار حمایتهای لازم برای شروع فصل جدید هستند.
نگاهی به آمار سال گذشته نشاندهنده جایگاه برجسته استان خوزستان در تولید گندم است. بر اساس گزارشهای رسمی، ایران در سال گذشته حدود ۱۴ میلیون تن گندم تولید کرد که خوزستان با سهم ۱۲ درصدی و حدود ۱.۶ میلیون تن، رتبه نخست را در میان استانها به خود اختصاص داد. پس از آن، استانهای گلستان با ۸ درصد، آذربایجان شرقی با ۷ درصد و فارس با ۶ درصد قرار گرفتند. در سطح شهرستانها، شوش و کرخه به عنوان مناطق کلیدی خوزستان، نقش محوری در این تولید ایفا کردند و با بهرهگیری از رودخانه های دز، کرخه و شاوور و خاک مرغوب، به عنوان پیشگامان کشت گندم در استان شناخته میشوند. این آمار، گواه پتانسیل بالای منطقه است، اما تداوم آن نیازمند سیاستهای حمایتی است.
با این وجود، سایه مشکلات بر سر کشاورزان سنگینی میکند. عدم پرداخت بهموقع بهای گندم سال گذشته، همراه با کاهش ارزش پولهای پرداختی به دلیل تورم، دغدغههای جدی ایجاد کرده است. کشاورزان که با هزینههای رو به افزایش نهادهها دست و پنجه نرم میکنند، انگیزه کمتری برای گسترش کشت پیدا میکنند. این مسائل نه تنها تولید را تهدید میکند، بلکه اقتصاد محلی و ملی را تحت تأثیر قرار میدهد.
برای غلبه بر این چالشها، سیاستگذاران باید دست به کار شوند. اعطای تسهیلات کمبهره با فرآیند اداری ساده و کمزحمت، میتواند انگیزه کشاورزان را دوچندان کند. چنین حمایتهایی، نه تنها کشت گندم را در شوش و کرخه رونق میبخشد، بلکه به تقویت جایگاه خوزستان در نقشه کشاورزی ایران کمک خواهد کرد.دولت بایستی با اقدام عملی، آیندهای پربار برای این دشتهای طلایی بسازد. خوزستان، با پتانسیل بینظیر خود، شایسته حمایت بیشتر است تا نان ملت، همیشه بر سفرهها جاری باشد.
غدیر، "بیکرانگی شناخت" و" ژرفای قبول مسئولیت" و" اعتلای معرفت" است و تنها نام یک سرزمین نیست؛ غدیر،" تلاقی آسمان و زمین" است، لحظهای که خورشید رسالت در بلندترین نقطه خویش ایستاد و دست ولایت را تا "بلندای ابدیت" برافراشت. غدیر، عید پیمان است؛ عیدی که در آن، حقیقت بر فراز زمان ایستاد و راه فردای انسان را روشن کرد.
نوشتن و سرودن و با کلمات وجملات طوفان بپا کردن در باب "محرم "و "امام حسین (ع)"، یعنی ورود به قلمرویی که در آن "مرز میانِ زمین و آسمان" فرو میریزد؛ جایی که "خون"، از معنایِ مادیِ خود فراتر میرود و به «نور» بدل میشود.
تزریق، تفکر ِ منفی، والقای ترس، از سلاح های جدید هژمونی وسلطه گری در جنگهای هزاره سوم است. و در این میان نقش رسانه و نحوه ی روایتگری و سبقت در القا وپیام گاه جهت دهنده ی میدان است.... لذا ،، هوشیاری و تشخیص حقه از حقیقت ، در هم کوبنده ی فتنه دشمن است...
برای نوشتن در باب فردوسی و شاهنامه، نباید از واژگانِ معمولی استفاده کرد؛ زیرا فردوسی خود فراتر از یک شاعر، یک «آفریننده» و «معمارِ هستیِ کلام» است.