فرهنگی

حرمت‌ها را حفظ کنیم؛ هیچ اختلافی ارزش برهم زدن آرامش را ندارد

این روزها، فضای آموزش‌وپرورش شوش تحت تأثیر برخی اختلافات در یکی از مدارس روستایی این شهرستان قرار گرفته است؛ اتفاقاتی که ضرورت تأمل درباره نحوه مواجهه با اختلاف‌نظرها و حفظ حرمت افراد را بیش از پیش یادآور می‌شود.

یاداشت ناصر چنانی مدیر مسئول نشریه استانی صدای شوش

گاهی لازم است در میان هیاهوی اتفاقات، لحظه‌ای مکث کنیم و از خود بپرسیم: آیا موضوعی که امروز بر سر آن اختلاف داریم، آن‌قدر اهمیت دارد که آرامش یک مجموعه را برهم بزنیم و حرمت‌های انسانی و حرفه‌ای را نادیده بگیریم؟

آموزش‌وپرورش، خانه‌ای مشترک برای معلمان، مدیران، معاونان و همه کسانی است که هر یک به سهم خود در تربیت نسل آینده و ساختن فردای این سرزمین نقش دارند. طبیعی است که در هر مجموعه‌ای، اختلاف‌نظر، دلخوری یا نارضایتی به وجود بیاید؛ اما آنچه اهمیت دارد، شیوه مدیریت این اختلافات و نحوه برخورد با یکدیگر است.

هیچ مسئولیت و جایگاه اداری آن‌قدر ارزشمند نیست که حفظ یا دستیابی به آن، به بهای خدشه‌دار شدن احترام متقابل و آرامش محیط کار تمام شود. اگر تصمیمی ناعادلانه به نظر می‌رسد، راه پیگیری آن، مراجعه به مراجع قانونی و اداری ذی‌صلاح است؛ اگر حقی تضییع شده، باید از مسیرهای قانونی مطالبه شود و اگر سوءتفاهمی وجود دارد، گفت‌وگو و تعامل منصفانه می‌تواند بسیاری از گره‌ها را باز کند.

نباید فراموش کنیم که مدرسه تنها محل آموزش کتاب‌های درسی نیست؛ مدرسه محیطی برای آموختن زندگی، اخلاق و مسئولیت‌پذیری نیز هست. دانش‌آموزان بیش از آنکه به توصیه‌های ما گوش دهند، از رفتار و منش ما الگو می‌گیرند. آنان از نحوه برخورد بزرگ‌ترها با اختلاف‌ها و نارضایتی‌ها می‌آموزند که چگونه در برابر مشکلات، خشم و تفاوت دیدگاه‌ها رفتار کنند.

از این رو، از همه فرهنگیان عزیز، مدیران، معاونان و مسئولان آموزش‌وپرورش انتظار می‌رود در شرایط حساس، با خویشتن‌داری، سعه‌صدر و دوراندیشی رفتار کنند؛ اجازه ندهند دلخوری‌های شخصی بر روابط حرفه‌ای سایه بیندازد و به یاد داشته باشند که حفظ احترام متقابل، حتی در اوج اختلاف، نشانه بلوغ فکری و اخلاقی است.

درباره اتفاقات اخیر در برخی مدارس شوش نیز، اگر ابهام، اعتراض یا اختلاف‌نظری وجود دارد، شایسته است موضوع با رعایت انصاف، بررسی دقیق واقعیت‌ها و از طریق مراجع قانونی و اداری ذی‌صلاح پیگیری شود. پیش از هرگونه قضاوت، باید فرصت روشن شدن ابعاد موضوع را فراهم کرد و پیش از هر واکنش، پیامدهای آن را برای افراد، مجموعه آموزش‌وپرورش و از همه مهم‌تر، دانش‌آموزان در نظر گرفت.

همشهریان عزیز؛ دنیا به‌اندازه کافی عرصه رقابت‌ها و اختلاف‌نظرهاست. اجازه ندهیم مدرسه، که باید کانون آرامش، دانایی و تربیت باشد، به میدان تقابل و تنش تبدیل شود.

جایگاه‌ها ماندگار نیستند، مسئولیت‌ها تغییر می‌کنند و افراد در گذر زمان جای خود را به دیگران می‌سپارند؛ اما آثار رفتار ما و خاطره‌ای که از نحوه برخورد با دیگران بر جای می‌گذاریم، ممکن است سال‌ها در ذهن‌ها باقی بماند.

بزرگی انسان‌ها به جایگاه اداری آنان نیست؛ به ظرفیتی است که برای شنیدن نظر مخالف، رعایت حرمت دیگران، پذیرش مسئولیت و حل اختلاف‌ها از خود نشان می‌دهند.

بیایید برای حفظ آرامش آموزش‌وپرورش شوش، به جای تقابل، گفت‌وگو را برگزینیم؛ به جای قضاوت عجولانه، به واقعیت‌ها فرصت دهیم و به جای دامن زدن به اختلافات، در مسیر حل منصفانه آن‌ها گام برداریم