اجتماعی

جاده چغازنبیل شوش؛ جایی که حادثه قبل از هشدار می‌رسد

در جاده چغازنبیل شوش، انگار باید حادثه را دید تا مسئولان خطر را باور کنند؛ جاده‌ای که هر روز خودروها از دل ناامنی و نگرانی عبور می‌کنند و هنوز خبری از اقدامی جدی و درخور برای رفع نقاط حادثه‌خیز آن نیست.

محمد آل کثیر – صدای شوش:

در جاده چغازنبیل شوش، انگار باید حادثه را دید تا مسئولان خطر را باور کنند؛ جاده‌ای که هر روز خودروها از دل ناامنی و نگرانی عبور می‌کنند و هنوز خبری از اقدامی جدی و درخور برای رفع نقاط حادثه‌خیز آن نیست.

چغازنبیل فقط یک جاده معمولی نیست؛ مسیری است که به یکی از ارزشمندترین میراث‌های تاریخی ایران و جهان می‌رسد، اما سهم این مسیر از توجه و رسیدگی، گویا تنها وعده‌هایی است که در پیچ‌وخم همان جاده گم می‌شوند.

اینجا هشدارها پیش از حادثه شنیده نمی‌شوند؛ این حادثه است که باید بیاید، جان بگیرد، خانواده‌ای را داغدار کند و بعد شاید چند روزی نگاه‌ها به سمت جاده برگردد.

چند تابلو، چند وعده و چند بازدید مسئولان هم شاید مرهمی موقت بر زخمی باشد که سال‌هاست بر پیکر این مسیر نشسته است.

مردم حق دارند بپرسند: چند حادثه دیگر باید رخ دهد تا پیشگیری جای واکنش را بگیرد؟ چند خانواده دیگر باید نگران بازگشت عزیزانشان از این جاده باشند تا ایمن‌سازی آن به یک مطالبه فوری تبدیل شود؟

جاده چغازنبیل شوش نباید منتظر حادثه بعدی بماند. پیشگیری، وظیفه مسئولان است، نه واکنشی پس از وقوع فاجعه.

آنجا که حادثه زودتر از هشدار می‌رسد، دیگر نمی‌توان از غافلگیری سخن گفت؛ آنچه باقی می‌ماند، مسئولیتی است که نباید بیش از این به تأخیر بیفتد.