اجتماعی

افزایش ۸۰ درصدی قیمت اینترنت؛ کیفیت هم افزایش یافته است؟

اینترنت در ایران، در حالی بار دیگر با افزایش قیمت مواجه شده که هنوز کیفیت، پایداری و سرعت آن به یکی از مطالبات بی‌پاسخ کاربران تبدیل شده است.

اینترنتی که آذرماه ۱۴۰۴ با افزایش ۴۰ درصدی قیمت روبه‌رو شد، حالا کمتر از یک سال بعد، بار دیگر با افزایش قیمت مواجه شده و این پرسش را به وجود آورده است که آیا کیفیت خدمات نیز به همان اندازه رشد کرده است؟

کاربران همچنان با اختلال‌های مکرر، ناپایداری اتصال و افت سرعت مواجه‌اند؛ گاهی حتی بارگذاری صفحات و محتوا در سکوهای داخلی نیز به‌سختی انجام می‌شود.

در چنین شرایطی، افزایش هزینه اینترنت بدون بهبود محسوس کیفیت، بیش از آنکه نشانه توسعه خدمات باشد، فشار مضاعفی بر دوش مشترکانی است که برای دسترسی به ابتدایی‌ترین خدمات ارتباطی، ناچار به پرداخت هزینه‌های بیشتر هستند.

از وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات باید پرسید: وقتی قیمت اینترنت همراه افزایش می‌یابد، چرا نظارت مؤثر و شفاف بر کیفیت خدمات اپراتورها به همان اندازه جدی گرفته نمی‌شود؟

چه نهادی مسئول پاسخ‌گویی به نارضایتی کاربران از قطعی‌ها، افت سرعت و اختلال‌های مکرر است؟

آیا اپراتورها تنها هنگام دریافت هزینه از مشترکان پاسخ‌گو هستند یا در برابر کیفیت خدماتی که ارائه می‌دهند نیز مسئولیتی دارند؟

از سوی دیگر، گلایه کاربران درباره تمام‌شدن سریع بسته‌های اینترنتی نیز همچنان مطرح است؛ بسته‌های یک‌ماهه پنج‌گیگابایتی که به گفته برخی مشترکان، گاهی در کمتر از یک هفته به پایان می‌رسند.

برخی کاربران در این زمینه از آنچه «حجم‌خوری اینترنت» می‌نامند، شکایت دارند؛ موضوعی که نیازمند بررسی فنی، شفاف‌سازی میزان مصرف و ارائه گزارش دقیق از سوی اپراتورها و نهادهای ناظر است، نه صرفاً بی‌پاسخ ماندن اعتراض مشترکان.

اینترنتی که با محدودیت‌ها و فیلترینگ گسترده مواجه است و دسترسی به بسیاری از خدمات و سکوهای بین‌المللی در آن دشوار شده، حالا با هزینه‌های بیشتر نیز همراه شده است؛ وضعیتی که حتی استفاده از برخی سکوهای داخلی را هم برای کاربران بدون دردسر نمی‌گذارد.

پرسش اساسی اینجاست: وقتی قیمت اینترنت افزایش می‌یابد، اما کیفیت، سرعت و پایداری آن بهبود محسوسی پیدا نمی‌کند، سهم مردم از این افزایش قیمت چیست؟

وزارت ارتباطات باید به‌جای نظاره‌کردن افزایش تعرفه‌ها، با نظارتی جدی و انتشار گزارش‌های شفاف، اپراتورها را به پاسخ‌گویی وادار کند.

مردم حق دارند بدانند در برابر هزینه‌ای که می‌پردازند، چه کیفیتی دریافت می‌کنند؛ چراکه اینترنت دیگر یک کالای لوکس نیست، بلکه به ضرورتی برای زندگی روزمره، آموزش، کسب‌وکار و اطلاع‌رسانی تبدیل شده است.

افزایش قیمت اینترنت بدون ارتقای کیفیت، یعنی هزینه بیشتر برای خدمتی که هنوز از پاسخ‌گویی به ابتدایی‌ترین نیازهای کاربران فاصله دارد.