اقتصادی

پفک؛ شوخی تلخ یک افزایش معیشتی

در روزهایی که گرانی، آرام و بی‌صدا از یک قلم کالا به قلم دیگر سرایت می‌کند، افزایش ۳۰۰ هزار تومانی کالابرگ بیش از آنکه برای مردم نشانه‌ای از بهبود قدرت خرید باشد، یادآور فاصله میان اعداد اعلام‌شده و واقعیت زندگی روزمره است.

محمد آل‌کثیر – صدای شوش:
در روزهایی که گرانی، آرام و بی‌صدا از یک قلم کالا به قلم دیگر سرایت می‌کند، افزایش ۳۰۰ هزار تومانی کالابرگ بیش از آنکه برای مردم نشانه‌ای از بهبود قدرت خرید باشد، یادآور فاصله میان اعداد اعلام‌شده و واقعیت زندگی روزمره است.

در این میان، وقتی خبرنگاری از ارزش این افزایش می‌پرسد و آن را حتی هم‌سنگ قیمت یک پفک نمی‌داند و در پاسخ گفته می‌شود «قطعا کالابرگ برای خرید پفک داده نمی‌شود»، شاید بهتر باشد اصل ماجرا را فراموش نکنیم؛ مردم هم نگفته‌اند که کالابرگ را برای پفک می‌خواهند.

مردم از مسئولان انتظار دارند درباره سفره‌ای سخن بگویند که هزینه تأمین آن هر روز بیشتر می‌شود؛ درباره نان، برنج، گوشت، مرغ، لبنیات، دارو و دیگر نیازهای ضروری زندگی. مسئله مردم، پفک نیست؛ مسئله، قدرت خریدی است که زیر فشار تورم هر روز کوچک‌تر می‌شود.

پاسخ به دغدغه معیشتی جامعه، نباید درگیر یک مثال حاشیه‌ای شود. وقتی یک خانواده برای تأمین مایحتاج ضروری خود ناچار است هر خرید را چند بار سبک‌وسنگین کند، افزایش کمک‌های معیشتی زمانی معنا پیدا می‌کند که اثر آن در سبد واقعی زندگی دیده شود، نه صرفاً در رقم‌های اعلام‌شده.

کالابرگ قرار است باری از دوش مردم بردارد؛ اما اگر افزایش آن با سرعت افزایش هزینه‌های زندگی فاصله زیادی داشته باشد، طبیعی است که پرسش مردم همچنان پابرجا بماند: این افزایش قرار است کدام بخش از سفره‌ای را که هر روز کوچک‌تر می‌شود، جبران کند؟

گاهی مسئله، یک پفک نیست؛ مسئله، سفره‌ای است که مردم برای حفظ آن، از بسیاری از خواسته‌هایشان گذشته‌اند.