فرهنگی

فاطمه، بانویی که تاریخ را به چالش کشید

فاطمه زهرا (س)زنده است؛ چون هرگاه زنی برای حق برخیزد، اوست که از پشت پرده‌ی تاریخ فریاد می‌زند: «أنا فاطمةُ و أبی محمد(ص)…» من فاطمه‌ام و پدرم محمد(ص) است… و این کلام، هنوز هم لرزه بر اندام ظالمان می‌اندازد.

✍🏻 یادداشت نـاصر چـنانی مدیر مسئول نشریه استانی صدای شوش

در روزگاری که قدرت‌های جهانی، زن را یا به ابزار لذت تقلیل می‌دادند یا به برده‌ی خانه‌نشین، در دل صحرای حجاز دختری زاده شد که نه فقط « دختر پیامبر» نبود، بلکه خودِ «پیام» بود.

بیستم جمادی‌الثانی، روزی که آسمان مکه با تولد فاطمه زهرا (سلام‌الله‌علیها) رنگ دیگری گرفت، روزی که تاریخ دریافت، زن می‌تواند همزمان هم مادر باشد، هم مبارز سیاسی، هم عارف شب‌زنده‌دار، هم خطیب بی‌نظیر و هم قربانیِ اولین کودتای پس از پیامبر(ص).

او در مدت کوتاه حیاتشان چنان خطی قرمز کشید دور مفهوم «زن مسلمان» که چهارده قرن است هیچ قدرتی نتوانسته آن خط را پاک کند.

وقتی امروز فمینیست‌ها برای برهنگی و آزادی جنسی شعار می‌دهند و در کابل زن را همچنان در چاردیواری زندانی می‌کنند، فاطمه زهرا(س) می‌آید وسط میدان و می‌گوید: نه این است آزادی زن، نه آن. آزادی زن یعنی بتوانی با حجاب کامل، درِ خانه‌ی خلیفه را بکوبی و بگویی «فدک را پس بده که حق من است»؛ یعنی بتوانی در مسجد پیامبر(ص)، خطبه‌ای بخوانی که هنوز هم حقوق‌دانان و بلاغت‌شناسان را مبهوت می‌کند، یعنی بتوانی وقتی به پهلویت ضربه می‌زنند، شکسته‌شده به دیوار تکیه بدهی و باز هم از ولایت دفاع کنی و فریاد بزنی: «یا علی، مردم پیمان‌شکن شدند…»

خطبه‌ی فدکیه‌اش، یک سند تاریخی‌ست که هنوز هم در محاکم بین‌المللی حقوق بشر می‌توان به آن استناد کرد: استدلال قرآنی، منطق حقوقی، بلاغت ادبی و خشم عادلانه، همه در یک سخنرانیِ بیست دقیقه‌ای.

حال که رسانه‌های جهانی، زن ایرانی را یا با حجاب اجباری به تصویر می‌کشند یا بی‌حجابِ خیابان‌های تهران، فاطمه زهرا(س) می‌آید و می‌گوید: منِ واقعی را گم کرده‌اید. من نه قربانیِ سنت بودم، نه قربانیِ مدرنیته. من خودم انتخاب کردم که با چادر، در برابر قدرت بایستم. من خودم انتخاب کردم که شب‌ها تا صبح گریه کنم و با خدا حرف بزنم، نه با دوربین‌های خبری.

و امروز میلاد بانویی که نه فقط مادر فرزندانش، بلکه مادر یک تمدن بود، بر همه زنانی که هنوز در جست‌وجوی الگوی واقعی‌اند، مبارک باد.

فاطمه زهرا(س) زنده است؛ چون هرگاه زنی برای حق برخیزد، اوست که از پشت پرده‌ی تاریخ فریاد می‌زند:
«أنا فاطمةُ و أبی محمد(ص)…»
من فاطمه‌ام و پدرم محمد(ص) است… و این کلام، هنوز هم لرزه بر اندام ظالمان می‌اندازد.